می شینی با کلی آب و تاب و هیجانی که موقع حرف زدن داری برای دوستت تعریف می کنی..اما وقتی می خواهی اون هم بگه در مورد تمام اون چیزایی که تو گفتی با سکوتش و یا با تعللی که زود متوجه می شی نمی خواد ادامه بده مواجه می شی..حس بدی بهت دست می ده..ازش می پرسی:خب تو چی؟ اما نمی گه یعنی راستش را نمی گه..و تو زود متوجه می شی که با صداقت پیش رفتی اما با کسی طرف شده ای که از گفتن حرف هایی که چندان هم مهم نیست واهمه داره..شنیدن حرف هایی که تو به اون گفتی و الان اونه که باید به تو بگه و اما از ادامه دادنش صرفنظر می کنه...با خودش چی فکر می کنه؟؟تو را یک آدمی که الان با شنیدن حرفهایش علیه اون دست به کار می شی در نظر می گیره؟یعنی می ترسه اگر برات بگه اتفاقی برایش بیوفته؟و یا تمام معادلاتی که برای خودش درنظر گرفته بهم بریزه؟

۲)

سر درس توسعه افتصادی یکی از  موضوعاتی را  که استاد پیشنهاد می کنه را با کمال میل انتخاب می کنی موضوع "توسعه فرهنگی" هست.در موردش کلی کتاب و مقاله و نشریه تهیه می کنی و وقتی اون را ارائه می دهی به عدم اعتماد تو جامعه ایران که یک جامعه قبیله ای بوده است پی می بری.جامعه ای که تاریخ قبیله ای داشته باشه هیچ وقت نمی تونه به دیگران اعتماد کنه منظور از دیگران اینجا افراد قبیله دیگر هست چون دائم در جنگ و خونریزی اند.برای هم توطئه می کنند تو این تحقیق می فهمی که یکی از دلایل عقب ماندگی ایران همین بی اعتمادی آدم ها بهم هست.آدم هایی که سعی می کنند آسه برن و آیسه بیان تا گربه شاخشون نزنه..

۳)

تو طرح پرسشنامه ات تو قسمت سوالات شناسایی که ابتدای هر پرسشنامه هست (و سوالات مربوط به جنس.سن.تحصیلات و.. را نوشته)سوالی تحت عنوان درآمد ماهیانه را می گنجونی اما می بینی که تو این قسمت جواب ها کمی بالا و پایینه.یعنی غیر واقعیه و از اون چیزی که می بینی و می شنوی کمتر نوشته شده و یا کمتر گقته می شه.چرا؟گاهی برای تحقیق هایی که توی دانشجوی ساده و بی ادعا برای یک درس ۲ یا ۳ واحدی می خواهی پر کنی با مشکل مواجه می شی .مگه به قیافه تو می خوره که مامور مالیات باشی؟برای همین هست که بهت توصیه اکید می شه که لطفا به جای درآمد هزینه خانوار را بنویسید تا با بدست آمدن اون بتوان درآمد یک خانواده را در عرض یک ماه پیش بینی کرد.

۴)

ما آدم ها خیلی بهم بی اعتمادیم و وقتی هم بخواهیم با دیگران صادقانه رفتار کنیم رفتارهای عجیب و غریب اون ها ما را هم وادار به عکس العملی شبیه به اون ها می کنه تا مبادا تو این شرایط و در این جامعه ای که هر روزش به یک رنگه سرمون بی کلاه بمونه...